410
S i c k e I, Beitrüge zur Diplomatik.
que in eodem fisco nostra est legittima possessio cum omni integritate,
ita dumtaxat ut eumdem fiscum absque ullius contrarietate inviolabiliter
monacbi in predicto monasterio teneant atque possideant, sed
et easdem res quas liberi homines intra eumdem fiscum aut per donationes,
cessiones aut venditiones ad ipsum contulerant monasterium,
per hanc nostram auctoritatem nichilominus eidem perhennis temporibus
confirmavimus monasterio absque ullius contrarietate aut
preiudicio ad habendum. Jubemus ergo atque decernimus ut nullus
quilibet fidelium nostrorum tarn presentium quam et futurorum de
predicto fisco, quem ad ydeiu monasterium cum Omnibus ad se pertinentibus
vel aspicientibus in nostra elemosina contulimus, monacbos
in eodem monasterio degentes iniuste inquietare aut aliquid abstrahere
eis aut minuare vel contra rationis ordinem facere aut aliquam
calumpniam inf'erre presumat, sed sicut [a] *) nobis ob amorern dei
memoratus fiscus noster cum omni integritate sui ad subsidia monachorum
ibidem deo famulantiuin tuerit concessum, ita domino protegente
perhennibus temporibus maneat inconvulsum. Et ut baec auctoritas
largitionis atque confirmationis nostre per eurricula annorum
inviolabilem atque inconvulsam obtineat firmitatem et ab Omnibus
verius credatur et diligentius conservetur, manu propria subter ßrinavimus
et anuli nostri impressione signari iussimus.
Berichtigung.
Die zuvor S. 91 Nr. 13 abgedruckte Urkunde ist fälschlich von
mir als bisher unediert bezeichnet worden. Ich bin dadurch irre
geführt worden, dass weder Bouquet noch Brequigny noch Quantin
einen Abdruck gekannt haben. Letzterer, der erst nach dem Erscheinen
des Cart. de l’Yonne die alte Copi wieder auffand, und mir in Auxerre
vorzulegen die Güte batte, bezeichnete mir auch bei dieser Gelegenheit
das Stück als unediert. So bin ich veranlasst worden, dasselbe
abzudrucken. Nachträglich finde ich aber, dass die Benedictiner es
schon in der Gallia Christ. 12, 17 veröffentlicht haben, nicht im
Anhänge der die Urkunden zu enthalten pflegt, sondern in den erzählenden
Theil verflochten, woraus sich erklärt, dass der Abdruck
bisher übersehen worden ist. —
i ) Fehlt in der Copie.