Mussafia,  Über  die  Quelle  des  altfranzösischen  „Dolopathos“.

267

sunt  ocu/i  ejus  et  incurvatus  est  prae  angustia  cordis  propter  filium
suum  fratrem  meum  Joseph  et  plangit  ac  plorat  die  ac  nocte,  et
habet  adhuc  tunicam  ejus  sanguine  plenam  et  omni  die  ponit  illam
ante  se  et  flens  lacrymis  rigat  illam  et  jam  pater  mens  est  quasi
mortuus  prae  afflictione  et  tristitia.  Et  nunc,  domine  mi,  rogo  te,
interroga  istum  scyphum,  qui  annunciat  tibi  omnia,  quod  dicat
mihi  nova  de  fratre  meo  Joseph,  si  bestia  cömedit  illum  an  non,
aut  de  filiis  hominum  si  aliquis  occidit  illum,  nam  dubium  vertitur
suspicosum  qua  morte  periitCumque  audisset  Joseph  verba  liaec
quae  Beniamin  dicebat  non  potuit  cohibere  spiritum  suum  a  fremitu
  intrinseco  prae  compassione  patris  cum  Beniamin  ejus  dolorem ­
  et  tristitiam  enarravit;  surrexitque  Joseph  et  intravit  cameram
  cum  fletu  et  flevit  diu  amaro  animo  super  dolore  et  tristitia
patris  sui.  Post  quam  cessavit  a  fletu,  lavit  faciem  suum  et  exivit
ad  fratres  suos,  et  cum  sedisset  dixit  firatri  suo  Beniamin:  „Puer,
dimitte  verba  ista,  non  garrules,  tace  quousque  cum  pace  exeas  de
JEgypto.  Viginti  anni  sunt  quod  bestia  devoravit  fratrem  tuum,
et  nunc  venisti  sciscitari  nova  de  illo  !“  Tune  Joseph  accepit  scyphum ­
  suum  in  manu  et  percussit  eum  digito  et  ad  ictum  ejus  subrisit
  et  respexit  torvis  oculis  omnes  aspectuque  terribili  fratres
suos.  At  illi  timuerunt  valde.  Conversusque  ad  Beniamin  fratrem
suum  dixit  illi:  „  Tu,  puer,  interrogas  calicem  meum  super  fratre
tuo  Joseph,  et  scyphus  meus  respondet  tibi  quod  bestia  non  comedit
  illum  nec  aliquis  [ex]  filiis  hominum  interfecit  eum,  sed  frater
tuus  Joseph  de  quo  interrogas  vivit  et  est  in  prosperitate;  et  nunc
vade  et  reverte  ad  patrem  tuum  et  quando  Herum  redieris  in  JEgyptum
  ego  annunciabo  tibi  certa  nova  de  fratre  tuo.“
Am  Schlüsse  der  Handschrift  findet  sich:
2a8“—  289“.  Testamentum  duodecim  filiorum  Jacob.
Anmerkung.  So  eben  finde  ich  in  Pertz’s  Archiv  IX,  474  eine  Handschrift ­
  des  Domcapitels  zum  heil.  Veit  zu  Prag  mit  folgendeinTilel  verzeichnet:
„Dolopuchi  historia  fabulosa  temporis  Augusti,  saec.  XV“.