Wie kam die Stadt Villingen vom Hause Fürstenberg an Österreich? 1 1 7
II.
Willbrief des K. Wenzel von Böhmen über den Vertrag zwischen dem Reiche
und dem Grafen Heinrich zu Fiirstenberg, die Stiidte Villingen und Haslach
betreffend.
1297, 23. August, Kaden.
(Fürstl. Fürsten!». Archiv.)
Nos Wencezlaus dei gratia rex Boemie, dux Cracouie et Santlomerie,
ac mareliio Morauie, sacrique Romani imperii princeps et
pincerna, notum facimus vniuersis liarum seriein inspecturis, quod
nos compositioni seu ordinationi faete olim per diue memorie dominum
Rudolphum Romanorum regem illustrem, dominum et socerum
nostrum karum, cum nobiii viro Henrico comite de Furstenberk,
super opidis Vilingen et Hasela cum eorum attinentiis, super quibus
inter predictos regem et comitem questio uertebatur, prout in litteris
ipsius regis inde confectis plenius contineri dicitur, nostrum benigne
prestamus assensum, maxime cum compositio seu ordinatio predicta
iuramento, quod rex ipse super bonis imperii non alienandis prestitit,
nullum preiudicium afiferre seu generare dicatur. In cuius rei
testimonium presentes iitteras fieri et sigillis (sic) maiestatis nostre
iussimus communiri. Datum in Cadano anno domini millesimo ducentesiino
nonagesimo septimo X°. kl. septembris, decime indictionis,
regni nostri anno primo.
Orig. Perg. Mit einem Fragmente des Doppelsiegels des Königs Wenzel. (Auf
der einen Seite Thronsiegel, auf der andern Reitersiegel.)
III.
K. Ludwig gestattet den Grafen Johann und Gotfrid zu Fiirstenberg die
Nutzung der Juden zu Villingen.
1324, 27. Juni, Frankfurt.
(Fürstl. Fürstenl). Archiv.)
Wir Ludowich von gots gnaden Römischer chunich, zu allen
Zeiten merer des riches, tun chunt allen den die disen brief ansehent
oder hörent lesen, daz wir, vmb besunderiv gunst, die wir zv den
edeln mannen Johann vnd Gotfriden bruder grafen zu Furstenberch