Cakavisch-kroatische Studien.
529
der Accent im sing. voc. und acc., sowie im pl. nom., voc. und
acc. als Gravis auf die erste Silbe zurück; der pl. gen. ist,
wenn einsilbig, auf seiner einzigen, und wenn zweisilbig, auf
der letzten Silbe mit dem Acut betont.
Beispiel: nogä, pes.
nom.
voc.
acc.
gen.
dat.
loc.
instr.
Singular.
nogä
nogo
nbgu
nogi
iioge
noge
nogün
Plural.
nbgi
nbgi
nbgi
nög
nogdn
noguli
nogämi
Nack diesem Muster werden betont:
1. a)
äobä, tempus, acc. dbbu. gorä, mons, acc. göru. kopä, meta
foeni, acc. köpu. kosä, falx foenaria; capilli, acc. kbsu. lozä,
vitis, acc. lözu. nogä, pes, acc. nögu. rosä, ros, acc. rösu. stazä,
semita, acc. stäzu. vodä, aqua, acc. vödu. zorä, aurora, acc. zöru.
1. i)
dasko, tabula, acc. dasku, pl. g. dasäk. iglä, acus, acc.
iglu, pl. g. igal. maglä, nebula, acc. rnhglu.
2. a)
decä, liberi, acc. decu. grajä, sepes viva; virgultum, g. graji.
rjä, rubigo; liomo nequam, acc.. fju. Seljä, desiderium, acc. 2elju.
2. b)
zemljä, terra, acc. zenilju, pl. g. zemälj.
Anmerkung. Beachte hier auch den pl. loc. mosnjah aus
der Anmerkung zur ersten Gruppe.
Vierte Gruppe.
Die Betonungsverhältnisse sind die gleichen wie in der
vorangehenden Gruppe; nur ist auch der sing. acc. auf der
letzten Silbe mit dem Gravis betont.
Beispiel: Heia, apis.
Singular. Plural,
nom. celä chli
voc. Helo celi
34*