Heber eine Summa legum incerti auctoris.
325
Quarto quum pater filios impaterne
et crudeliter corripit sine culpa.
Quinto quum pueros post perfectionem
temporis pubertatis non desponsat.
Sexto etc. quum ipsis necessaria non
administrat secundum suam facultatem
et eorum necessitatem.
Item si quando haereditates . . . non
debite colit aut custodit sed desolari
permittit.
Item si pater filium sine justa causa
et sine notabili culpa impie et crudeliter
corripit.
Item quando pater filium post perfectum
tempus legitimae aetatis matrimonium
contrahere vetat.
Item quando pater cogeret filium
suum ad peccandum.
Dagegen fasst p. I, tit. LII fünf Ente,rbun gsUrsachen
der Summa II, 57 ausdrücklich als Gründe auf, aus denen
der Vater den Sohn zur Theilung der Güter zwingen kann,
fügt aber hinzu: non tarnen potest de illis eum exhaereditare.
So hat Werböcz p. I, tit. LVI hei den Aufhebungsarten
der patria potestas gewiss auch die Summa I, 24 vor
Augen gehabt, wenn er wie diese sie erlöschen lässt per
mortem patris sine testamento decedentis, dann durch Verübung
eines Verbrechens u. s. w.
p. I, tit. XCIII sagt: Quam quam dos (unde dotalicium
descendit) ac donatio et parafernum longe differant, nos tarnen
confuso vocabulo dotem et donationem simul permiscentes etc.
In gleicher Weise werden die Ausdrücke dos und donatio
in II, 37 der Summa bald von der Widerlegung, bald von
der Mitgift gebraucht. So werden auch die paraferna im Einklänge
mit der Summa definirt als omnia bona mobilia, quae
uxori . . . dantur, und diese simul cum dote sua salvae manebunt,
restituique debebunt (tit. C). Und so sagt auch die
Summa: Et nota, quod omne jus, quod habet dos, hoc idem
habent paraferna.
In I, 38 stellt die Summa die Entschuldigungsgründe
der Vormünder im Anschluss an J. De exc. tut. vel cur. 1, 25.
dar, formulirt sie jedoch in ganz eigenthümlicher Weise. Gerade
in dieser stylistischen Eigenthümlichlceit sind sie nun auch in
P- I, tit. CXXII übergegangen. Doch sei mir hier wegen
Raummangels die Anführung von Parallelstellen erlassen.
I, 33. Ebenso stimmt p. I, tit. CXXIII quot modis fiant tutores suspecti
grösstentheils wörtlich mit I, 40 der Summa überein.